Slowdogging to używana przeze mnie nazwa spaceru terapeutycznego dla psów reaktywnych i lękowych. Balsam dla duszy nerwowego psiak, ale i opiekuna, który rwie sobie włosy z głowy, bo pies, zamiast iść, ciągle się zatrzymuje lub chce biec do domu. Dowiedz się, czym jest slowdogging, jak zacząć i dlaczego warto. Polecam!

Co to jest slowdogging?

Chętnie sięgamy po slowfood, staramy się żyć w duchu slowlife, na wakacjach idziemy w stronę slowtravel. Idea slow to wręcz wybawienie dla psów ze specyficznymi potrzebami, czyli tych, które mają problemy z lękiem, reaktywnością, agresją smyczową. To właśnie dla nich, i dla ich zestresowanych opiekunów, stworzyłam koncepcję slowdoggingu, którą stosuję w terapii behawioralnej.

Slowdogging to nie tylko przepis na codzienny spacer. To filozofia bycia z psem na co dzień – bez pośpiechu, presji, celu innego niż wspólne przeżywanie świata. To taka codzienna praktyka uważności, empatii i szacunku dla psich potrzeb. To spacer, podczas którego nie liczą się przemierzony dystans ani liczba kroków na smartwatchu, ale jakość czasu spędzonego razem.

Dlaczego spacer w duchu slow?

Bo psy nie żyją w trybie turbo (chyba że akurat mają zoomies, ale to oddzielny temat). Bo chcą zatrzymać się przy każdej kępie trawy, odczytać zapachowego SMS-a od Azora, przeskanować świat swoim niesamowitym nosem. Bo ich spacer nie jest treningiem cardio – to rytuał, psi Instagram, dobra książka.

Slowdogging to:

• zaproszenie psa do wspólnego spaceru, a nie wymuszanie go na nim
• rezygnacja z celu ilościowego na rzecz jakości. Nie musimy iść daleko, ale możemy dojść głęboko – w relację, w zaufanie, w emocje
• świadoma obserwacja zamiast korekty
• spokój zamiast pośpiechu
• ciekawość zamiast kontroli

Jak wygląda taki spacer w praktyce?

• Luźna smycz (albo długa linka), która daje psu wybór
• Opiekun, który nie sprawdza zegarka co pięć minut
• Człowiek, który nie rozmawia przez telefon, nie idzie scrollując social media i nie słucha audiobooków
• Możliwość zatrzymania się bez wyrzutów sumienia i presji
• Milczenie, gdy nie trzeba mówić. Mówienie, gdy pies zaprasza
• Akceptacja tego, że czasem pies chce stać przy drzewie przez 10 minut. Bo coś tam jest

Dla kogo jest slowdogging?

• Dla opiekunów psów reaktywnych, lękowych, wrażliwych
• Dla tych, którzy nie chcą żyć na autopilocie
• Dla ludzi z sercem większym niż ambicja
• Dla tych, którzy wierzą, że spacer może być terapią, a nie tylko toaletą

Co zmienia slowdogging?

• Relację z psem – zbudowaną na słuchaniu, nie na wymaganiach
• Ciało psa – mniej napięcia, mniej frustracji, więcej równowagi
• Głowę opiekuna – mniej muszę, więcej mogę

Slowdogging to wybór

Spacer bez rywalizacji. Spacer bez zegarka. Spacer, który nie musi być niczym więcej niż byciem razem. Bo pies nie pyta: „Ile dziś zrobiliśmy kilometrów?”. On pyta: „Czy dziś byłeś przy mnie?”. I „Czy widziałeś tego motylka?”.

Zapraszam Cię do praktyki slowdoggingu. Nie wiesz, jak zacząć? Skontaktuj się ze mną, wybiorę się z wami na taki spacer. Chcesz jeszcze więcej? Zapisz się do mojego newslettera. Dołączysz w ten sposób do mojej listy mailingowej i będziesz otrzymywać darmowe porady dotyczące spacerów w duchu slow.

 

https://www.youtube.com/watch?v=OPyByr54RvI